สยามเว็บโฮส โฮสติ้งดี ราคาถูก

วัตถุประสงค์การก่อตั้งฯ
ห้องพระ-ชำระจิตใจ
เรื่องสั้น-บทความ
บทกลอน-บทกวี
เกมส์ออนไลน์
ตำหนักเพลงไทยเดิม
เซียมซีเสี่ยงโชค
กระดานสนทนา
ข่าวฝากประชาสัมพันธ์
กระดานซื้อ-ขายสินค้า
ฟรีอีเมล์เนื้อที่ 5 MB
ติดต่อ นายทะเบียน
Add to Favorites

ทั่วโลก www
ชมรมเว็บเพจไทย

Power by Google!
สนับสนุนพื้นที่ Hosting

สยามเว็บโฮสดอทคอม
สนับสนุนค่าโดเมนเนม

www.prakunpai.com

 

มุมพักผ่อน ==> เรื่องสั้น / บทความ / ประสพการณ์ชีวิต

"แม่ของ ซูเหม่ย"


โดย...สันติสุข เชาวกุล

           ซูเหม่ยเป็นลูกกำพร้าพ่อ เธออยู่กับแม่สองคนในบ้านหลังหนึ่ง ย่านเมืองเทียนสิน ซึ่งเป็นบ้านเช่า ชีวิตของซูเหม่ยไม่สุขสบายเหมือนเด็กชาว จีนคนอื่น ๆ เธอต้องช่วยแม่ทำงานเพื่อให้ครอบครัวมีรายได้และพอสำหรับค่าเช่าบ้าน แต่ซูเหม่ยก็ไม่เคยละทิ้งการเรียนแต่อย่างใด ความจริงแม่ของ ซูเหม่ยก็ไม่อยากให้ซูเหม่ยต้องลำบาก เธออยากให้ลูกของเธอเรียนอย่างเดียว แต่เธอก็ห้ามลูกไม่ได้เพราะซูเหม่ยสงสารเธอเพราะต้องทำงานหนัก อยู่คนเดียว

           ซูเหม่ยเรียนอยู่เกรด 12 ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง เทอมนี้เป็นเทอมรองสุดท้าย อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแม่แห่งชาติของประเทศจีน ทางโรงเรียน จึงจัดการประกวดเขียนเรียงความในหัวข้อ "แม่ของฉัน" ขึ้นเพื่อให้นักเรียนทุกคนระลึกถึงพระคุณของแม่ ซูเหม่ยเข้าร่วมประกวดในครั้งนี้ด้วย สามวัน ต่อมาผลการประกวดเรียงความยังไม่ประกาศ แต่คุณครูอี้เฉิง ซึ่งเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนได้เรียกซูเหม่ยเข้าไปพบ "ซูเหม่ย ครูขอแสดงความยินดีด้วย เรียงความของเธอได้รับรางวัลชนะเลิศ พรุ่งนี้ครูจะให้เธอไปอ่านเรียงความบนเวที ให้เพื่อน ๆ และผู้ปกครองฟัง"

           ซูเหม่ยไม่อยากเชื่อว่าเรียงความของเธอจะได้รับรางวัลชนะเลิศ ตกเย็นซูเหม่ยเอาเรื่องไปเล่าให้แม่ฟัง พร้อมกับชวนแม่ไปงานนี้ด้วย แต่แม่ ของเธอก็ปฏิเสธที่จะไป
           "แม่คงไปด้วยไม่ได้หรอกซูเหม่ย เพราะพรุ่งนี้แม่ต้องรีบเย็บเสื้อ เดี๋ยวไม่ทันส่งเขา ลูกไปคนเดียวเถอะ"
           ซูเหม่ยน้ำตาซึม เดินออกไปจากห้องอย่างเข้าใจ รุ่งเช้า ซูเหม่ยตื่นนอนแต่เช้า กำลังจะไปอาบน้ำ เห็นแม่นั่งอยู่ที่จักรเย็บผ้า
           "แม่คงไม่ว่างจริง ๆ ด้วย" เธอคิดอยู่ในใจก่อนจะเดินไปอาบน้ำ

           ณ หอประชุมของโรงเรียน...

           ซูเหม่ยอยู่หลังเวที เธอแอบมองมาทางด้านหน้า "มีคนมาเยอะจัง ยังไงก็ต้องทำให้ดีที่สุด"
           คุณครูอี้เฉิงตบไหล่เธอเบา ๆ เหมือนเป็นการให้กำลังใจก่อนจะเดินไปหน้าเวที เสียงปรบมือดังลั่น คุณครูกล่าวเปิดงานวันแม่ขึ้น
           "สวัสดีค่ะ นักเรียนที่รักและผู้ปกครองทุกท่าน... วันนี้เป็นวันแม่แห่งชาติ ทุกคนทำอะไรในวันแม่แห่งชาติเป็นพิเศษรึเปล่าคะ ส่วนทาง โรงเรียนของเราก็ได้จัดการประกวดการเขียนเรียงความขึ้นและเราก็ได้ผู้ชนะแล้ว เดี๋ยวเราจะได้ฟังเรียงความของผู้ชนะเลิศในการประกวดครั้งนี้ ....ขอเสียงปรบมือให้กับ ซูเหม่ย ผู้ชนะเลิศเรียงความปีนี้ด้วยค่ะ"
           เสียงปรบมือลั่นห้องประชุม ซูเหม่ยเดินออกมาจากหลังเวทีในมือข้างซ้ายมีแผ่นกระดาษที่เธอเขียนเรียงความ... เธอขยับไมล์เล็กน้อย และ กล่าวคำทักทายแขกในงาน ก่อนที่จะอ่านเรียงความ

           "แม่ของฉันชื่อ เจียเหม่ย แม่บอกฉันว่าพ่อทิ้งเราสองคนแม่ลูกไปตั้งแต่ฉันยังอยู่ในท้องของแม่ แม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว แม่ต้องลำบาก ยอม ทำงานทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นงานหนักหรือเบา แม่ก็ต้องทำเพื่อที่จะได้มีเงินเป็นค่าใช้จ่ายต่าง ๆ รวมทั้งค่าทำคลอดด้วย แต่แม่ก็ไม่เคยท้อ... "

           อีกมุมหนึ่ง ที่บ้านของซูเหม่ย แม่เย็บผ้าเสร็จพอดี รอไว้พรุ่งนี้จะเอาไปส่ง เจียเหม่ยเหลือบมองนาฬิกาเป็นเวลา 10.30 น. เธอเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อผ้าที่เธอบรรจงตัดอย่างประณีตเพื่อใส่ไปงานโรงเรียนของลูกสาว

           ณ ห้องประชุมของโรงเรียน.....

           "แม่บอกฉันว่าแม่ไม่เคยคิดจะทำแท้งเลยซักนิด เพราะลูกคือสมบัติอันล้ำค่าของแม่ ทุกคืนแม่จะอ่านหนังสือ ประวัติศาสตร์จีนให้ฉันฟัง ฉันชอบมากและฉันก็ทำคะแนนวิชานี้ดีด้วย ก่อนนอนแม่ก็จะพาฉันสวดมนต์ระลึกถึง พระโพธิสัตว์กวนอิมที่ทรงโปรดให้เรา สองแม่ลูกได้อยู่ด้วยกันและปกปักษ์รักษาดูแลเรา แม่สอนฉันเสมอว่าให้ตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตของฉันในวันข้างหน้าจะได้ไม่ต้องลำบากเหมือนแม่ แม่ ของฉันไม่ได้เรียนหนังสือ แต่อาศัยให้พี่ชายของแม่ช่วยสอนหนังสือให้ ต่อมาแม่ก็เป็นคนที่รักการอ่านหนังสือมาก มากกว่าใครในบรรดาพี่น้องทั้งหกคน แต่แล้วครอบครัวของแม่ก็มีอันต้องพบกับความสูญสิ้นเมื่อภัยธรรมชาติได้คร่าชีวิตทุกคนในครอบครัว

           ทุกคนตายหมดเหลือแต่แม่เพียงคนเดียว ทุกวันนี้แม่รับจ้างเย็บผ้า ลูกค้าทุกคนต่างก็ชมแม่ว่าฝีมือประณีตเย็บได้สวยงาม แม่ของฉันขยัน มาก ทุกวันแม่จะนอนเกือบเที่ยงคืน และตื่นแต่เช้าทุกวัน.... ถ้าฉันเรียนจบฉันจะรีบหางานทำ ฉันอยากจะเลี้ยงแม่ ฉันอยากให้แม่สบาย เพราะใน ชีวิตของท่าน ท่านลำบากมาเยอะแล้ว..."

           อีกมุมหนึ่งตรงประตูทางเข้าห้องประชุม เจียเหม่ย เดินผ่านเก้าอี้ที่ทุกคนนั่งอยู่ เธอเดินตรงไปยังเวที แล้วหยุดอยู่ตรงหน้าเวที เจียเหม่ยสะกด น้ำตาตัวเองไม่อยู่ เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่ลูกสาวของเธอบรรยายในเรียงความ

           คุณครูใหญ่ประคองเจียเหม่ยขึ้นบนเวที ครูผู้ช่วยนำเก้าอี้มาให้เธอนั่ง ซูเหม่ยถึงกับร้องไห้ เพราะไม่คิดว่าแม่จะมาดูเธออ่านเรียงความ บรรยากาศ ในห้องประชุม ทุกคนต่างเงียบ ไม่มีเสียงผู้คนพูดคุยกัน ซูเหม่ยก้มลงกราบเท้าแม่ของเธอ พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอให้ผู้เป็นแม่ได้ซับน้ำตา ครูใหญ่ถึง กับน้ำตาซึม เสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วห้องประชุม ทุกคนในห้องก็เริ่มมีน้ำตาซึม ตกเย็นที่บ้าน วันนี้สองแม่ลูกมีความสุขมากกว่าวันใด ๆ


เรื่องสั้น "แม่ของ ซูเหม่ย" แต่งโดย สันติสุข เชาวกุล
ส่งผลงานโดย สมบัติ วงษ์ประเสริฐ
ที่อยู่ 9/1 หมู่ 6 ถ.นิมิตรใหม่ ซ.วัดสุขใจ, แขวงทรายกองดิน
เขตคลองสามวา, กรุงเทพฯ 10510, โทร. 9061530


กลับไปที่หน้าสารบัญ เรื่องสั้น / บทความ / ประสพการณ์ชีวิต

ชมรมเว็บเพจไทย ตั้งใจมุ่งมั่น สร้างสรรค์เพื่อมวลสมาชิก



เริ่มนับ 20 พฤศจิกายน 2547 เวลา 24.00 น.

ชมรมเว็บเพจไทย เป็นเว็บไซต์ที่จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ข่าวสารและสาระความรู้เกี่ยวกับการสร้างเว็บไซต์ ให้แด่สมาชิกและผู้สนใจทั่วไป
โดยไม่หวังผลประโยชน์ทางธุระกิจ [Non Profit Organization] ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2540
ข้อมูลข่าวสาร บทความ และภาพประกอบ ที่ไม่อ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์ สามารถนำไปใช้ได้โดยไม่ต้องขออนุญาต [Non Copyright]