สยามเว็บโฮส โฮสติ้งดี ราคาถูก

วัตถุประสงค์การก่อตั้งฯ
ห้องพระ-ชำระจิตใจ
เรื่องสั้น-บทความ
บทกลอน-บทกวี
เกมส์ออนไลน์
ตำหนักเพลงไทยเดิม
เซียมซีเสี่ยงโชค
กระดานสนทนา
ข่าวฝากประชาสัมพันธ์
กระดานซื้อ-ขายสินค้า
ฟรีอีเมล์เนื้อที่ 5 MB
ติดต่อ นายทะเบียน
Add to Favorites

ทั่วโลก www
ชมรมเว็บเพจไทย

Power by Google!
สนับสนุนพื้นที่ Hosting

สยามเว็บโฮสดอทคอม
สนับสนุนค่าโดเมนเนม

www.prakunpai.com

 

มุมพักผ่อน ==> เรื่องสั้น / บทความ / ประสพการณ์ชีวิต

"ขอฉันฝัน"


โดย...Beebee

           เย็นวันนั้น ขณะที่ฉันและเพื่อน ๆ กำลังโซ้ยส้มตำกันอย่างเมามันที่โรงอาหารของ รร.ก็ได้มีนักเรียน ร.ด.กลุ่มหนึ่งมาซื้อขนมหวานที่โรงอาหารเช่นกัน แล้วมีเพื่อนในกลุ่มฉันคนหนึ่งทัก " ต้าร์ เลี้ยงขนมมั่งดิ" ต้าร์หันมายิ้มพอดีกับที่ฉันเงยหน้าขึ้นมาพอดี
           ปิ๊ง ๆ ๆ โอ้โหตรงสเป๊กที่สุดน่ารัก เท่ ยิ้มหวานใจฉันนะ อยากจะทัก อยากคุย อยากรู้จักแทบแย่ และเมื่อเค้าเดินออกไปจากโรงอาหารฉันก็….
           " พุ่ม นั่นเพื่อนเธอหรอ น่ารักดีนะ คนนั้นน่ะ"
           " เออ เรียน ร.ด. ด้วยกัน ไอ้นี่มันหน้าตาดี"
           ฉันพยายามเก็บความรู้สึกสุด ๆ ไม่ให้ใครรู้เลยว่าฉันชอบต้าร์ แล้วก็เป็นไปตามความคาดหมาย ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันชอบต้าร์
           และแล้วเย็นวันหนึ่งสวรรค์ก็เป็นใจ ขณะที่พวกฉันกำลังขึ้นรถกลับบ้าน ต้าร์ก็ขึ้นมาคันเดียวกับพวกเรา ที่จริงฉันก็พอจะดูออกว่าต้าร์เป็นคนเจ้าชู้เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ต้าร์ก็ต้องสนใจฉันบ้างแหละเห็นมองตาปริบ ๆ ต้าร์ลงรถก่อนพวกเรา ออกค่ารถให้พวกเราทุกคนด้วย แล้วยังส่งยิ้มขึ้นมาบนรถให้ฉันด้วย ฉันก็รีบยิ้มหวานตอบเลยซิ ไม่พลาด
           เช้าวันนี้ ฉันมาที่โต๊ะประจำในโรงอาหารเป็นคนแรก ฉันรีบทำการบ้านอย่างขะมักเขม้นแบบว่าลืมทำมาจากบ้านน่ะ แล้วขณะที่กำลังปั่นอยู่นั้น ก็ได้มีใครคนหนึ่งมานั่งข้างฉัน เมื่อฉันหันไปมองก็สบตาเค้าพอดี แน่นอนฉันยิ้มหวานสุด ๆ ให้ต้าร์ และต้าร์ก็ยิ้มให้ฉันด้วยแหละ โอ๊ยหัวใจนะเต้นเป็นจังหวะ 3 ช่าเลย ด้วยอาการที่เขิน ฉันเลยแก้เขินด้วยการไม่มองเค้า แล้วก็ทำการบ้านต่อ แต่ทำไม่รู้เรื่องเลย ยิ่งเป็นคณิตศาสตร์ด้วยนะ แล้วสักพักต้ากับเพื่อน ๆ ของเค้าก็พากันออกไปจากโรงอาหาร ปล่อยให้ฉันนั้งยิ้มอยู่คนเดียว ไอพวกเด็กโต๊ะข้าง ๆ มันก็หันมามองกันใหญ่ว่าฉันยิ้มให้ใคร แต่ช่างเถอะฉันไม่แคร์สายตาเด็กพวกนั้นหรอก
           หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย เวลาเจอหน้าก็ยิ้มให้กัน แค่เนี้ย แย่จัง ฉันจะรอให้เค้ามาหาอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้แล้ว เพราะเหลือเวลาอีก 1ปีเท่านั้น ที่ฉันและเค้าต้องเรียนจบจากที่นี่ ทีนี้ไอ้โอกาสที่จะหว่านเสน่ห์มันก็ยิ่งยาก
           และแล้ว ฉันก็เริ่มปฏิบัติการแผนการชั่วร้าย คือ การโทรศัพท์ไปคุยกับเค้า ก็กะจะโทรไปจีบนั่นแหละ แต่เข้าไปคุยในลักษณะเพื่อนไง วันที่เลือกแล้วก็คือ วันปีใหม่นั่นเอง ครั้งแรกเลยนะก็คือ ฟอร์มไป happy new year นั่นแหละ ประมาณเนี้ย อ้อ ส่วนไอ้เรื่องที่ว่าฉันได้เบอร์บ้านเค้ามายังไงน่ะ จ้างให้ก็ไม่บอก เพราะมันเป็นความสามารถเฉพาะตัวจริง ๆ ไม่ใช่แค่นั้น ฉันยังให้เบอร์บ้านฉันกับเค้าด้วยนะ
           เราติดต่อสื่อสารกันได้สักเกือบอาทิตย์เห็นจะได้ ความสัมพันธ์ของเราก็ดำเนินไปได้ด้วยดี ฉันกะจะถามเค้าว่า คิดยังไงกับฉัน รู้สึกยังไงกับฉัน แต่ยังไม่ทันจะถามก็พบกับคำตอบแบบจะ ๆ คือต้าคบกับเพื่อนต่างห้องคนหนึ่งอย่างออกหน้าออกตาหรือที่เค้าเรียกว่าเป็นแฟนกันนั่นแหละ
           เมื่อรู้อย่างนี้ฉันจิตใจหดหู่ยังไงก็ไม่รู้ หนึ่งปีให้หลังนี้ ฉันก็ต้องตัดสินใจล้มเลิกแผนการชั่วร้าย เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
           หนึ่งปีมานี้ ต้าร์มีแฟน 5 คนได้แล้วมั้ง คบ ๆ เลิก ๆ อยู่เรื่อย ๆ ฉันเฝ้าถามตัวเองอยู่เสมอว่า ทำไม ฉันถึงชอบผู้ชายคนนี้อย่างฝังใจ ทั้งที่ก็มีคนมาจีบฉันไม่น้อยก็ไม่ถูกใจเหมือนต้าร์เลย
           ปัจจุบันฉันเรียนจบจากที่นี่แล้ว ก็ยังไม่เคยลืมต้าร์เลย แต่เค้าซิจะเคยจำได้หรือเปล่านะ ว่ามีสาวน้อยน่ารักอย่างฉันแอบชอบเค้ามาตั้ง 3 ปีแล้วซิเนี่ย คงไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะชอบต้าร์ต่อไป โดยไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อน

          ขอฉันฝันก็ยังดี
          แม้ไม่มีเธอเคียงใกล้
          ไม่ขอเรียกร้องอะไร
          แค่มีเธอในใจก็พอ


เรื่องสั้น "ขอฉันฝัน"
แต่งโดย Beebee
ที่อยู่: 166/42 ม.3 ถ.พระยาสัจจา ต.เสม็ด อ.เมือง จ.ชลบุรี 20000 โทร. 038-715506


กลับไปที่หน้าสารบัญ เรื่องสั้น / บทความ / ประสพการณ์ชีวิต

ชมรมเว็บเพจไทย ตั้งใจมุ่งมั่น สร้างสรรค์เพื่อมวลสมาชิก



เริ่มนับ 20 พฤศจิกายน 2547 เวลา 24.00 น.

ชมรมเว็บเพจไทย เป็นเว็บไซต์ที่จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ข่าวสารและสาระความรู้เกี่ยวกับการสร้างเว็บไซต์ ให้แด่สมาชิกและผู้สนใจทั่วไป
โดยไม่หวังผลประโยชน์ทางธุระกิจ [Non Profit Organization] ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2540
ข้อมูลข่าวสาร บทความ และภาพประกอบ ที่ไม่อ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์ สามารถนำไปใช้ได้โดยไม่ต้องขออนุญาต [Non Copyright]